POLITYKA OCHRONY MAŁOLETNICH

Procedury przeciwdziałania krzywdzeniu dzieci

Stowarzyszenia na Rzecz Przeciwdziałania Zjawiskom Patologii Społecznej  
Między Ludźmi

Polityka wraz z załącznikami do pobrania w PDF >>

Podstawa prawna

1. Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2023, poz.1606) 
2. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1249 z późn.zm. oraz z 2023 r. poz. 289 i 535) 
3. Ustawa z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 535) 
4. Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz.900). 
5. Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2023 r. poz. 984, 1234, 1586, 1672 i 2005) 
6. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 września 2023 r. w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta" (Dz.U. 2023, poz. 1870)
7. Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (Dz.U. z 2024 r. poz. 560).

Rozdział I  -  Wprowadzenie

Preambuła

Członkowie Stowarzyszenia oraz osoby/instytucje współpracujące ze Stowarzyszeniem - zgodnie z celami zawartymi w statucie – aktywnie angażują się w działania wzmacniające bezpieczeństwo dzieci i młodzieży oraz osób dorosłych. Stowarzyszenie realizuje systematyczne formy socjoterapii mające na celu minimalizowanie zagrożenia niedostosowaniem społecznym. 

Stowarzyszenie Między Ludźmi osiąga swoje cele poprzez: 

• organizowanie 10-cio dniowych wakacyjnych warsztatów socjoterapeutycznych,
• współorganizowanie letnich i zimowych obozów sportowych dla podopiecznych,
• pomoc psychologiczną i terapeutyczną,
• organizowanie wyjazdów (wycieczek, spotkań okolicznościowych i innych) integrujących dzieci i młodzież ze środowisk o mniejszej wydolności opiekuńczo-wychowawczej z rówieśnikami pochodzącymi z rodzin naturalnych,
• organizowanie zbiórek rzeczowych,
• współpracę z instytucjami/placówkami/organizacjami działającymi na rzecz dzieci i rodziny.

Powyższe działania adresowane są także do rodziców/opiekunów prawnych najmłodszych podopiecznych Stowarzyszenia. Obejmują konsultacje indywidualne ze specjalistami Stowarzyszenia, udział w formach wyjazdowych wraz z dziećmi w celu podnoszenia kompetencji opiekuńczo-wychowawczych. 

Cel Polityki Ochrony Dzieci

Polityka Ochrony Dzieci Stowarzyszenia Między Ludźmi zawiera zasady i wytyczne, które mają na celu: 

• uwrażliwienie wszystkich członków Stowarzyszenia oraz osób współpracujących ze Stowarzyszeniem na potrzebę podejmowania działań zmierzających do ochrony dzieci i młodzieży przed krzywdzeniem,
• wskazanie zakresów odpowiedzialności poszczególnych osób za bezpieczeństwo dzieci i młodzieży znajdujących się pod opieką Stowarzyszenia,
• podejmowanie interwencji prawnych/kryzysowych w przypadku podejrzenia krzywdzenia dzieci i/lub bezpośredniego zagrożenia ich zdrowia i życia,
• określenie działań edukacyjnych, profilaktycznych i interwencyjnych mających na celu zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa. 

Rozdział II  -  Objaśnienie terminów

Ilekroć w dokumencie „Polityka Ochrony Małoletnich” są używane następujące określenia, to oznaczają one, co następuje:

1. Personel - każdy pracownik/członek organizacji bez względu na formę zatrudnienia, w tym współpracownik, stażysta, wolontariusz, członek organizacji lub inna osoba, która z racji pełnionej funkcji lub zadań ma (nawet potencjalny) kontakt z dziećmi.
2. Zarząd organizacji - osoba/organ lub podmiot, który w strukturze danej organizacji zgodnie z obowiązującym prawem i/lub wewnętrznymi dokumentami jest uprawniony do podejmowania decyzji o działaniach organizacji.
3. Małoletni/Dziecko - każda osoba do ukończenia 18. roku życia. 
4. Dane osobowe małoletniego/dziecka - wszelkie informacje umożliwiające identyfikację małoletniego/dziecka. 
5. Opiekun małoletniego/dziecka - osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic lub opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic zastępczy.
6. Zgoda opiekuna oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka/opiekuna prawnego lub innej osoby uprawnionej do reprezentacji na podstawie przepisów szczególnych lub orzeczenia sądu, na udział we wszelkich formach socjoterapii oferowanych przez Stowarzyszenie. 
7. Podopieczny Stowarzyszenia - każda osoba korzystająca z usług specjalistycznych świadczonych przez Stowarzyszenie w ramach działalności statutowej. Podopiecznym jest zarówno dorosły, dziecko, jego rodzice/opiekunowie, profesjonaliści pracujący z podopiecznym, uczestnicy spotkań integracyjnych organizowanych przez Stowarzyszenie. 
8. Interwencja prawna - zawiadomienie policji lub prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka lub zawiadomienie właściwego sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich o zagrożeniu dobra dziecka lub innej właściwej instytucji działającej na rzecz dziecka i rodziny.
9. Interwencja kryzysowa to kompleks specjalistycznych działań, głównie o charakterze psychologicznym/pedagogicznym/terapeutycznym oraz powiązanych z innymi działaniami np. socjalnymi, prawnymi, medycznymi, na rzecz osób oraz rodzin znajdujących się w sytuacji grożącej kryzysem, w kryzysie lub przewlekłych stanach kryzysowych. Interwencja kryzysowa ma na celu zapobieżenie utracie lub przywrócenie utraconej równowagi w wymiarze psychicznym i społecznym, zdolności do działania oraz autonomii osób i rodzin doświadczających kryzysu. Dzieci w interwencji kryzysowej wymagają szczególnie przemyślanych form działania i uwzględnienia specyfiki sytuacji prawnej.
10. Krzywdzenie dziecka to popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika/personel lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie. Krzywdzeniem jest każde zamierzone lub niezamierzone działanie, lub zaniechanie działania jednostki, instytucji lub społeczeństwa jako całości i każdy rezultat takiego działania lub bezczynności, które naruszają równe prawa i swobody dzieci i/lub zakłócają ich optymalny rozwój.
11. Rodzaje krzywdzenia dziecka: 
• Przemoc fizyczna – jest to celowe uszkodzenie ciała, zadawanie bólu lub groźba uszkodzenia ciała. Skutkiem przemocy fizycznej mogą być złamania, siniaki, rany cięte, poparzenia, obrażenia wewnętrzne.
• Przemoc emocjonalna – to powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie dziecka, wciąganie dziecka w konflikt osób dorosłych, manipulowanie nim, brak odpowiedniego wsparcia, uwagi i miłości, stawianie dziecku wymagań i oczekiwań, którym nie jest ono w stanie sprostać.
• Przemoc seksualna – to angażowanie dziecka w aktywność seksualną przez osobę dorosłą. Wykorzystywanie seksualne odnosi się do zachowań z kontaktem fizycznym (np. dotykanie dziecka, współżycie z dzieckiem) oraz zachowania bez kontaktu fizycznego (np. pokazywanie dziecku materiałów pornograficznych, podglądanie, ekshibicjonizm).
• Wykorzystywanie seksualne dziecka to włączanie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody i/lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa. Z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Przemoc ta może być jednorazowym incydentem lub powtarzać się przez dłuższy czas.
• Zaniedbywanie - niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych dziecka przez rodzica lub opiekuna prawnego, niezapewnienie mu bezpieczeństwa, odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa, brak nadzoru w czasie wolnym oraz odpowiedniej opieki podczas wypełniania obowiązku szkolnego. 
12. Osoba odpowiedzialna za Politykę Ochrony Małoletnich przed krzywdzeniem - Prezes Stowarzyszenia lub w razie potrzeby wyznaczony przez Prezesa inny członek Stowarzyszenia sprawujący nadzór nad realizacją ww. dokumentu. 

Rozdział III  - Zasady bezpiecznych relacji między małoletnim a personelem organizacji

§ 1

Zasady ogólne

1. Członkowie/współpracownicy Stowarzyszenia w ramach wykonywanych zadań zwracają uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci, dbają o bezpieczeństwo dzieci.
2. Członkowie/współpracownicy Stowarzyszenia wspierają dzieci w pokonywaniu trudności. Świadczona pomoc na rzecz dzieci uwzględnia w szczególności: ich poziom rozwoju psychospołecznego, możliwości wynikające z niepełnosprawności oraz specjalnych potrzeb edukacyjnych.
3. Członkowie/współpracownicy Stowarzyszenia podejmują działania wychowawcze/edukacyjne/profilaktyczne/terapeutyczne mające na celu kształtowanie prawidłowych postaw społecznych i minimalizowanie zagrożenia niedostosowaniem społecznym. 
4. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich członków/współpracowników Stowarzyszenia, w tym praktykantów, wolontariuszy i inne osoby dopuszczone do zajęć i kontaktów z dziećmi.

§ 2

Zasady komunikacji personelu z małoletnim

1. W komunikacji z małoletnim personel zachowuje spokój, cierpliwość i szacunek. Okazuje też zrozumienie dla jego trudności i problemów.
2. Personel udziela odpowiedzi adekwatnych do wieku małoletniego i danej sytuacji.
3. Reaguje według zasad konstruktywnej komunikacji i krytyki na obraźliwe, niewłaściwe, dyskryminacyjne zachowanie lub słowa małoletnich oraz na wszelkie formy zastraszania i nietolerancji wśród nich.
4. Daje prawo do odczuwania i mówienia o swoich emocjach, do wyrażania własnego zdania oraz prawo do bycia wysłuchanym.
5. W relacjach z małoletnim stosuje zasady pozytywnej komunikacji: aktywne słuchanie i komunikat JA.
6. W sposób konstruktywny uczestniczy w rozwiązywaniu konfliktów, stosując w zależności od potrzeb różne metody ich rozwiązywania.
7. Reaguje na problemy związane z dyscypliną.
8. Metody dyscyplinowania dobiera adekwatnie do wieku i poziomu rozwoju. Metody te nie mogą naruszać godności i nietykalności osobistej.
9. Kontakty personelu z małoletnim nie łamią obowiązującego prawa, ustalonych norm i zasad społecznych. Wszyscy małoletni są sprawiedliwie traktowani. Pracownicy nie dzielą ich i nie dyskryminują (ze względu na pochodzenie, poczucie tożsamości, wiek, płeć status materialny, wygląd zewnętrzny, wiedzę i umiejętności).
10. Personel nie wykorzystuje wobec małoletnich relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby)
11. Personel nie stosuje żadnej formy przemocy wobec małoletnich.
12. Personel nie stosuje naruszających godność małoletniego wypowiedzi o podtekście seksualnym, nie nawiązuje w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej.
13. Personel nie narusza nietykalności osobistej małoletnich. 
14. Nie zmusza małoletnich do odbycia jakiejkolwiek aktywności o charakterze seksualnym i nie prowokuje nieodpowiednich kontaktów z małoletnim.
15. Personel zachowuje szczególną ostrożność wobec małoletnich, którzy doświadczyli nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. 
16. Zawsze jest przygotowany na wyjaśnienie swoich działań/ zachowania.
17. Kontakt nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, nie może wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. 
18. Nie jest dozwolone przyjmowanie od dziecka lub jego rodziców/opiekunów pieniędzy czy innych prezentów sugerujących istnienie między personelem a małoletnim relacji mogących być przyczyną nierównego traktowania lub czerpaniem korzyści osobistych z relacji z dzieckiem lub jego rodzicami. Wyjątki stanowią drobne, okazjonalne podarunki związane ze świętami lub np. prezenty składkowe, kwiaty, czekoladki, itp.
19. Nie wolno proponować małoletnim alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności małoletnich.
20. Jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich rodzicami lub opiekunami są kanały służbowe (e-mail, telefon służbowy), a rodzice/opiekunowie prawni powinni wyrazić zgodę na taki kontakt.

§ 3

Zasady bezpiecznych relacji między małoletnimi w organizacji

1. Małoletni mają prawo do życia i przebywania w bezpiecznym środowisku.
2. Małoletni mają obowiązek przestrzegania ogólnie obowiązujących zasad i norm społecznych.
3. Małoletni uznają prawo innych małoletnich do odmienności i zachowania tożsamości ze względu na: pochodzenie etniczne, geograficzne, narodowe, religię, status ekonomiczny, cechy rodzinne, wiek, płeć, orientację seksualną, cechy fizyczne, niepełnosprawność. Nie naruszają praw innych – nikogo nie dyskryminują ze względu na jakąkolwiek jego odmienność.
4. Zachowanie i postępowanie małoletnich wobec innych osób nie narusza ich bezpieczeństwa i poczucia godności. Małoletni zobowiązani są do respektowania praw i wolności osobistych innych, ich prawa do własnego zdania, do poszukiwań i popełniania błędów, do własnych poglądów, wyglądu i zachowania (w ramach społecznie przyjętych norm i wartości).
5. Małoletni starają się przestrzegać zasad kultury osobistej, kultury słowa i zachowania w różnych sytuacjach społecznych.
6. Małoletni uczą się budować wzajemne relacje bez użycia jakichkolwiek form agresji i przemocy rówieśniczej. 
7. Małoletni mają obowiązek przeciwstawiania się wszelkim przejawom brutalności i wulgarności oraz informowania personelu organizacji o zaistniałych zagrożeniach.
8. Małoletni zna obowiązujące w organizacji zasady bezpieczeństwa (w tym dotyczące kontaktu z substancjami psychoaktywnymi) oraz wie, jak zachowywać się w sytuacjach, które zagrażają jego bezpieczeństwu lub bezpieczeństwu innych i do którego dorosłego może się zwrócić o pomoc.
9. Jeśli małoletni stał się ofiarą agresji lub przemocy (w tym cyberprzemocy) uzyskuje pomoc ze strony personelu organizacji zgodnie z obowiązującymi w niej procedurami.
10. Małoletni nie ma prawa przywłaszczać własności lub celowo niszczyć własności innych osób oraz własności organizacji/innych instytucji. 
11. Małoletniego obowiązuje zakaz fotografowania, nagrywania dźwięku lub filmowania zdarzeń z udziałem innych osób bez ich zgody lub niezgodnie z zasadami panującymi w organizacji w tym zakresie.

Rozdział IV  - Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§ 1

1. Personel organizacji posiada wiedzę na temat rodzajów i form przemocy wobec dzieci i w ramach wykonywanych zadań zwraca uwagę na objawy mogące wskazywać na możliwe krzywdzenie dziecka/dzieci.
2. W przypadku zidentyfikowania objawów mogących wskazywać na krzywdzenie dziecka/dzieci personel organizacji przekazuje sprawę Zarządowi, który podejmuje adekwatne działania mające na celu pomoc dziecku. Są to:

• rozmowa z rodzicem/opiekunami dziecka/instytucją, przekazanie informacji na temat dostępnej oferty pomocy w miejscu zamieszkania dziecka/rodziny,
• podjęcie interwencji prawnej i/lub interwencji kryzysowej w celu udzielenia niezbędnej pomocy dziecku,
• monitorowanie w miarę możliwości sytuacji dziecka.

     3. Rekrutacja personelu odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu określonymi w § 2. 

§ 2

Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu

1. Prezes Stowarzyszenia przed nawiązaniem stosunku pracy, niezależnie od podstawy nawiązania stosunku pracy oraz terminu jej trwania, uzyskuje informacje:
• w przypadku każdego pracownika, studenta odbywającego praktyki studenckie, wolontariusza - z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600) lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego.
• w przypadku zatrudnienia każdej osoby i dopuszczenia jej do kontaktu z dzieckiem, w tym także studenta odbywającego praktyki studenckie, wolontariusza – w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym lub w Rejestrze osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze. W tym celu pobiera się od kandydata/ kandydatki odpowiednie dane (imię i nazwisko; datę urodzenia; pesel; nazwisko rodowe; imię ojca; imię matki).
2. Każdy kandydat na nowego współpracownika/studenta/wolontariusza przesyła CV oraz w miarę możliwości referencje. Przed przystąpieniem do pracy wybrany kandydat składa oświadczenie dotyczące niekaralności za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, przestępstwa na szkodę małoletniego oraz o toczących się względem niego postępowaniach karnych.
3. Każdy nowo przyjęty współpracownik/wolontariusz/student zapoznaje się z zapisami Polityki Ochrony Małoletnich oraz zasadami ochrony i przetwarzania danych osobowych wg Polityki Ochrony Danych Osobowych obowiązującej w Stowarzyszeniu. Zapoznanie się z wymienionymi powyżej zasadami potwierdza podpis współpracownika/wolontariusza/studenta pod oświadczeniami umieszczonymi w umowie stanowiącej podstawę zatrudnienia.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, są przechowywane są w dokumentacji Stowarzyszenia.

Rozdział V  - Procedury interwencji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka

§ 1

1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania.
2. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:
• osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych/instytucje),
• inne dziecko. 
3. W przypadku powzięcia przez członka personelu podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji zarządowi organizacji. Notatka może mieć formę pisemną lub mailową. 
4. Interwencja prowadzona jest przez zarząd organizacji, który może wyznaczyć na stałe do tego zadania inną osobę z personelu. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości personelu, dzieci i opiekunów.
5. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem „zarządu organizacji” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji. 
6. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, wówczas interwencja prowadzona jest przez zarząd organizacji. 
7. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony zarządu organizacji, a nie została wyznaczona osoba do prowadzenia interwencji, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie, lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia. 
8. Do udziału w interwencji należy włączyć specjalistów, w szczególności psychologa i/lub pedagoga, celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach. 
9. Zarząd organizacji informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy lub najbliższy ośrodek pomocy społecznej). 
10. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, zarząd organizacji składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej lub innej instytucji działającej na rzecz dziecka i rodziny.
11. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
12. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się Kartę Interwencji, której wzór stanowi (Załącznik nr 1 do niniejszej Polityki). 
13. Kartę załącza się do Rejestru Interwencji (Załącznik nr 2) prowadzonego przez organizację. 
14. W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu, należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer alarmowy 112 lub 997 danych służb.
15. Poinformowania służb dokonuje członek personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu, i następnie wypełnia Kartę Interwencji. 

§ 2

Interwencja w sytuacji krzywdzenia dziecka przez osobę dorosłą (np. wolontariusze, personel organizacji, rodzice/opiekunowie prawni oraz inne osoby, które mają kontakt z dzieckiem)

1. W przypadku gdy zgłoszono podejrzenie lub krzywdzenie dziecka zarząd organizacji przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności z jego opiekunami. Zarząd organizacji stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na Karcie Interwencji.
2. Zarząd organizacji (jeśli to możliwe) organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o podejrzeniach lub o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
3. W przypadku gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo, zarząd organizacji sporządza pismo o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury/sądu rodziny i nieletnich. 
4. W przypadku gdy nie ma możliwości skontaktowania się z opiekunami dziecka lub z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia, zarząd organizacji sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego. 
5. W przypadku gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej i inne) lub rodzina stosuje przemoc wobec dziecka, należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie bądź - w przypadku podejrzenia przemocy i zaniedbania - konieczności wszczęcia procedury „Niebieskiej Karty”.
6. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu organizacji, wówczas osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy. W sytuacjach dokonania czynu karalnego wobec dziecka należy zawiadomić odpowiednie służby!
7. W przypadku gdy członek personelu organizacji dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, zarząd organizacji powinien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności, gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego /wykluczenia z organizacji osoby, która dopuściła się krzywdzenia lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio zatrudniona przez organizację, lecz przez podmiot trzeci, wówczas należy zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren organizacji, a w razie potrzeby rozwiązać umowę z instytucją współpracującą. W sytuacjach dokonania czynu karalnego wobec dziecka należy zawiadomić odpowiednie służby!
8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych. 

§ 3

Interwencja w sytuacji krzywdzenia dziecka przez osobę nieletnią, która nie ukończyła 17 roku życia (przemoc rówieśnicza)

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające pod opieką organizacji (np. na wyjazdach, na zajęciach grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzeniu oraz z jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na Karcie Interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne Karty Interwencji.
2. Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego i krzywdzonego należy opracować dla każdego oddzielnie Plan Naprawczy (Załącznik nr 3) w ramach wsparcia psychologicznego i pedagogicznego. Z opiekunem dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.
3. W przypadku gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach organizacji, należy porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Zarząd organizacji, jeśli jest taka możliwość, organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego).
4. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie. 
5. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.

Rozdział VI  -  Ochrona wizerunku i danych osobowych dziecka i jego opiekunów

1. Organizacja przestrzega przepisów dotyczących ochrony danych osobowych zgodnie z Polityką Ochrony Danych Osobowych Stowarzyszenia.
2. Stowarzyszenie nie udostępnia mediom ani nie wykorzystuje wizerunku podopiecznych w materiałach promocyjno-informacyjnych bez pisemnej zgody podopiecznych, a w przypadku dzieci – bez zgody ich opiekunów.
3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, zgoda opiekuna na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.

Rozdział VII  -  Zasady dostępu dzieci do internetu

1. Organizacja, jeżeli zapewnia dzieciom dostęp do internetu, jest zobowiązana podejmować działania zabezpieczające dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju - w szczególności należy zainstalować i aktualizować oprogramowanie zabezpieczające. 
2. W przypadku dostępu do internetu realizowanego pod nadzorem członka personelu organizacji (np. podczas zajęć grupowych) osoba ta ma obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z internetu. Członek personelu czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z internetu przez dzieci podczas zajęć. 
3. Podczas wyjazdów socjoterapeutycznych organizowanych przez organizację rodzice/opiekunowie prawni dzieci są informowani przez personel o zabezpieczeniu urządzeń elektronicznych, z których będzie korzystało dziecko w formie kontroli rodzicielskiej. Za jej brak w urządzeniu elektronicznym odpowiada rodzic/opiekun prawny dziecka.
4. Podczas wyjazdowych form socjoterapeutycznych personel wprowadza zasady dotyczące bezpiecznego korzystania z mediów (m.in.: czas wyznaczony na kontakt z mediami elektronicznymi, odkładanie urządzeń podczas zajęć grupowych i ciszy nocnej w wyznaczonym do tego miejscu pod opieką personelu).

Rozdział VIII  -  Monitoring stosowania Polityki

1. Zarząd organizacji wyznacza Prezesa Zarządu jako osobę odpowiedzialną za Politykę Ochrony Małoletnich w organizacji.
2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki i prowadzenie Rejestru Zgłoszeń oraz za proponowanie zmian w Polityce.
3. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród personelu organizacji raz w roku ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi Załącznik nr 4 do niniejszej Polityki. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w organizacji.
4. Osoba, o której mowa w ust.1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania ankiet wypełnionych przez członków personelu. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazuje zarządowi organizacji. Zarząd organizacji wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza personelowi, dzieciom i ich opiekunom nowe brzmienie Polityki.

Rozdział IX - Przepisy końcowe

1. Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia. 
2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu organizacji, podopiecznych, w tym dzieci i ich opiekunów poprzez zamieszczenie na stronie internetowej organizacji.